dala ko ang isang bolpen at mallit na notebook na may lamang schedule ng subjects ko ngayong araw, sinuri ko ang mga rooms an pupuntahan ko…,miss?pwede mag tanong? (tanong ko sa isang istudyanteng nka salubong ko)..saan ba itong room 214?…sa 2nd floor yan..pwede kang gumamit ng elevator. sagot niya…nakakainis naman..hindi ako pamilyar sa mga mukhang nakikita ko…mas lalo na itong lugar na ginagalawan ko…kinakabahan ako..kaya ko kaya dito? may makikilala kaya akong mga kaibigan?…simula na ng bagong kabanata ng buhay ko….pero kailangan kong harapin..hahai..hirap naman nito..nag iisa..walang kakilala…minsan..sarap isipin na nananaginip lang ako..at sa pag gising ko…balik na ulit s normal ang buhay ko…pero..kinakagat talaga ako ng katotohanang hindi ako nananaginip….katotohanang ipina mumukha sakin na ito ang totoo…kay saklap!..kay pait!….simula nanaman ng ito ng bagong pakikipag sapalaran at pakikibaka sa buhay.