dahil sa bagot..na isipan kong bisitahin ang panganay sa lahat ng mga blogs ko…at binasa ko ang mga ginawa kong posts noon taong 2007..
minsan na papangiti na lang ako sa mga nabasa ko..kadramahan halos yata lahat ng andun..sa pag babasa na alala ko noong nag sisimula pa akong mag blog…meron pa akong nalalamang ganito :
“sometimes you have to let go someone, not because your expecting him to return to you,but to let him figure for himself where he wants to go, who he wants to be with and where lies his happiness. “ Letting Go…
ngayon ko lang napag isip isip..hindi pala matutumbasan ng anu mang kayamanan ang alaala…at hindi pala mabibili ang kaligayahan sa tabi tabi…
