di ko akalaing nang dahil sa isang tao….
magkakaroon ng pader sa pagitan naming dalawa…
dati malapit kami…kahit nasa malayo siya…
nag kwewektuhan kami pag may pagkakataon..
ngayon hindi na..
sayang…
sayang talaga…
mabait pa naman siyang kaibigan..
at alam kong alam niyang naging mabuti rin ako sa kanya..
gusto kong sabihin sa kanya na balewala lang sa akin kung
ano mang mayroon sa kanila ngayon…
pero sadya sigurong malakas ang sala na kanyang nararamdaman
kaya parang umiiwas siya sakin….

gusto ko parin siyang maging kaibigan…
wala akong sama ng loob sa kanya…

pero kung hindi niya talaga ako kayang harapin…
wala akong magagawa…
hindi ko naman ipipilit ang sarili ko
sa taong ayaw ako…