hindi ko talaga alam..at mawari kung ano ang ibig ipahiwatig ng larawang ito…nadaanan lng namin ang display na ito sa isang mall sa harap ng unibersidad na aking pina pasukan…hay naku..napapangiti na lang ako kapag nakikita ko ito..

walang pasok…kakapagod…nakulong sa bahay…haiz..buhay..may pagsusulit bukas..pro walang laman ang utak…di nag aral..nakakatamad kasi…tapos..may nakasamaang loob pa ako…buhay nga talaga…di perpekto..minsan masaya..minsan malungkot…minsan nakakabaliw…pwede kayang umurong pabalik ang oras?…sana nga pwede…sa mga panahong masaya ako at walang problema…ngunit kahit anung gawin ko siguro ay walang mag babago…walang pabalik sa oras..lahat pasulong…papuntang hinaharap..na nasa loob lang naman talaga nga ating utak…hai naku makatulog na nga….

matapos ang lahat natututo ang taong bumangon….mag sisimula sa umpisa..susubuking buuin ang sarili…
matapos ng unos..sisikat rin ang araw….matapos ang pag hihirap nag hihintay ang kaginhawaan…masaya ang buhay kung marunong lang tayong tumanggap ng pag kakamali…marunong matuto sa pag kakamali ng sarili at ng iba…..tandaan na hindi lahat ng tao ay iyong ma paliligaya..kahit anung gawin mo..kulang pa rin ito s kanila….wag mg alala nandito kami at handang tumulong…wish ko laaaaaaang….

kainis naman! kung bakit pa kasi na isip kong buksan ang friendster account, yahoo messenger at cellphone niya! di ko na lang sana nalaman na..na..may iba siyang kinalolokohan! Ang galing pang lumandi ng babae!, buti na lang marunong akong sumakay sa mga pinag sasasat sat niya. Salamat sa load pa daw! aba! hinayupak na lalaki yun! niloloadan yung babae! Ni ako, di man lang niya magawang loadan! anak ng putakte nag i love you pa! at may tawagan pa sila! Honey!Honey mong mukha niyo! itinago nila skin, kay pait, kay saklap!! Mga sinumpang taksil! sinira nila ang tiwala ko sa kanila!..kaibigan ko pa naman siya! ang sakit ng ginawa nila! sira na kung sira!.. durog na!..

nag mahal lang naman ako?! Saan ako nag kamali?!

Direk: “OK cut!”

Hindi ko alam kung anung itatype…nag iisip ako ng maraming bagay na maari niyang gawing topic..ngunit, hindi ko alam kung saan mag sisimula..lito sa gingawa..nalilito nalilito,nahihilo nahihilo..coke ko to!…nag isip, ng nag isip pero wala..walang nangyari!..kaya minabuti kong itigil na ang akingkahibangan at kinlik ang publish button …:)